KÖYÜM KARAFAKILI
Köyüm KARAFAKILI
Gülü burcu kokulu,
Yıkık dökük okulu
Vardır harman yerinde
Bağ deresinin suyu
Aşağıda burun yukarıda acı kuyu
Kimse bilmez korkuyu
Köyüm KARAFAKILI
Köyüm KARAFAKILI çorak damları yıkılı
İnsan ların ayağı soğuk kuyulu
Gider harman yerine
Motorunan değirmenin ardına varayım
Caminin tepeye mezarın tepeye el edeyim
Aşağı geçeden yukarı geçeden
Köylümü yanıma çağırayım
Karafakılı'nın halini hatırını sorayım
İmmet'in oluğu yukarılardan görünür
Kocabel'den parı yavşanı kokusu gelir
Gölardının bağları erken alaca olur
Karafakılı'da kuşlar çifter çifter uçuşur
Okulun beyaz taşlı duvarı uçmuş
Avludaki çifte akasya açmadan solmuş
Sokutaşı ortasından çatlamış
Kimse yarma döğemez olmuş
Mezarın üzerlerindeki otlar
Sevgiliye hasret
Sararmış solmuş
Varsın örenlerinde kuşlar ötsün
Köyüm insanı, Keskin'i Kırıkkale'yi Ankara'yı
Yeni yurt oba tutsun
Seher vakti çocuklar ebem kuşağı renginde
Uçurtmalar uçursun
Bu şiir Keskinli HACI AĞADAN
KARAFAKILI YA HATIRA OLSUN
Hacı ÖZDAL